klote therapie
Klote therapie.
Ik kom net van therapie vandaan, ik kon het bijna niet meer aan. Iedereen leek erg van slag, het is echt vandaag niet de goede dag. Ik werd daar helemaal gek, en had het gevoel dat ik weer viel op me bek. Ik ging eerst alleen met een verpleegster praten, En kon mijn boosheid niet weg laten. Ik moest ook haar in de ogen kijken, ik dacht zit niet zo te zeiken. Ik kan dat niet zo goed om recht in iemand ze ogen te kijken, maar ze bleef maar daarover zeiken. Ze zei je moet wel meewerken hoor, ik zei wat kan mij het schelen ik wil niet eens meer door. Ze zei dat wil je wel anders was je er nu niet, ik zei jaja ik moet toch komen voor die klote pijn en verdriet. Toen éénmaal de groep er was, toen ging ze verder en lag ze weer helemaal dwars. Ze zei tegen iemand dat ze de mond moest houden, ik kon haar bek wel verbouwen. Ik dacht zeik niet man, ze vraagt alleen maar wat mag dat ook al niet dan. Ik weet niet of ik morgen wel ga, want ze zien je toch niet staan. Dus wat heeft het voor nut, en als ik gaat zet ik me toch alleen mezelf voor schut. Ik weet wel het was van ochtend echt klote daar, en denk dat ik het heb gehad ik ben daarmee klaar.
Reacties op dit gedicht
| dolphingirl: | Woensdag, april 26, 2006 19:42 |
| Jammer dat het niet zo goed ging.misschien gaat het morgen beter Liefs Dolphingirl |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 26 april 2006 | ||
| Thema's: | ||