(TD)Thuis
Al komt er wel iets binnen
verhuizen doe we amper meer
gewoon wat kleuren pluk ik
en leg ze georderd neer
verhuizen doe we amper meer
gewoon wat kleuren pluk ik
en leg ze georderd neer
Fluweel voelde verfijnd
zoals stof moest zijn
gedrapeerd om de huid
dat jeugdigheid droeg
zoals stof moest zijn
gedrapeerd om de huid
dat jeugdigheid droeg
Alles had zijn waarde
glas, de scherven van leven
we hoorden de dingen goed
het vergaan van tijd
glas, de scherven van leven
we hoorden de dingen goed
het vergaan van tijd
Een herinnering dat voelde
als een bloem van teerheid
eventjes omwikkel ik mij
weer met de stof
als een bloem van teerheid
eventjes omwikkel ik mij
weer met de stof
Dat voelt als een tweede thuis
Reacties op dit gedicht
| wolkie: | Vrijdag, april 28, 2006 17:32 |
| Prachtig gediht Echt waar heel mooi |
|
| mietjuh: | Vrijdag, april 28, 2006 15:13 |
| heel mooi, echt fantstisch | |
| sunset: | Vrijdag, april 28, 2006 11:33 |
| Herinneringen worden door ons altijd (mee)gedragen. Mooe verwoording. Liefs, sunset |
|
| lachebekje1988: | Vrijdag, april 28, 2006 08:12 |
| Prachtig beschreven, graag gelezen! Liefs, |
|
| Gert: | Vrijdag, april 28, 2006 00:12 |
| Tja, herinneringen... Mooi. Groet, Gert |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 28 april 2006 | ||
| Thema's: | ||