radeloos
voedsel werd een vijand
leven net iets zwaarder
vrienden namen me vertrouwen
lieten me vallen
duwden me in eenzaamheid
liefde, vervangen door leegte
vriendschap door verraad
geluk door verdriet
Ik, nog maar een fractie van wie ik was
een wrak
vanbinnen gebroken
vanbuiten vol littekens
Wanhoop…
maar 1 oplossing
1 uitweg
een definitieve uitweg…
tegengehouden door schuldgevoelens
tegenover wie om me geeft
tegenover wie deed alsof om me te geven
maar vooral,
schuldgevoelens tegenover om wie ik geef
wat ik moet doen weet ik niet
maar één ding is zeker
ik ga eraan kapot…
leven net iets zwaarder
vrienden namen me vertrouwen
lieten me vallen
duwden me in eenzaamheid
liefde, vervangen door leegte
vriendschap door verraad
geluk door verdriet
Ik, nog maar een fractie van wie ik was
een wrak
vanbinnen gebroken
vanbuiten vol littekens
Wanhoop…
maar 1 oplossing
1 uitweg
een definitieve uitweg…
tegengehouden door schuldgevoelens
tegenover wie om me geeft
tegenover wie deed alsof om me te geven
maar vooral,
schuldgevoelens tegenover om wie ik geef
wat ik moet doen weet ik niet
maar één ding is zeker
ik ga eraan kapot…
Reacties op dit gedicht
| RiotGirl888: | Donderdag, mei 04, 2006 21:37 |
| Zo herkenbaar.. Ik hoop dat je gaat ontdekken dat en welke mensen echt om je geven en van je houden en dat je dat kunt accepteren. Heel veel sterkte iig.. x! | |
| secret_of_me: | Zondag, april 30, 2006 18:58 |
| heey schat, kom op! er geeft altijd wel iemand om je(K) ik ken je niet, maar toch. ik geef om je hoor! je mag altijd met me praten als je wilt(K) liefs hester |
|
Over dit gedicht
| Auteur: maaktnietuit | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 30 april 2006 | ||
| Thema's: | ||