eindelijk voorbij...
Voel het mesje snijden
het glijd langzaam door mijn huid
mijn pols bloed
ik voel het vloeien
het bloed druppelt
schokkend langs mijn arm
voel me duizelig worden
mijn lichaam wordt slap
de kamer tolt om me heen
voor mijn ogen wordt het zwart
ik begin te zweven
wat voelt dit goed
nog heel even
en dan is mijn leven voorbij
eindelijk...
het glijd langzaam door mijn huid
mijn pols bloed
ik voel het vloeien
het bloed druppelt
schokkend langs mijn arm
voel me duizelig worden
mijn lichaam wordt slap
de kamer tolt om me heen
voor mijn ogen wordt het zwart
ik begin te zweven
wat voelt dit goed
nog heel even
en dan is mijn leven voorbij
eindelijk...
Reacties op dit gedicht
| lonleygirl14: | Zondag, mei 07, 2006 20:28 |
| *slik* no words for this just herkenbaar mooi -xXx-jes je uppercut |
|
| verwelkt_bloempje: | Dinsdag, mei 02, 2006 19:00 |
| omg! zwaar hoor! hoop dat je het nooit doet! ik ben er altijd voor je! weet dat! xjes je spleetie-oogie |
|
Over dit gedicht
| Auteur: kersepitje | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 01 mei 2006 | ||
| Thema's: | ||