puur geluk
een rozentuin is niet aan ons besteed
ons pad niet met bloemblaadjes bekleed
toekomst, belofte noch schuld ons deel
gevoel als een wonderlijk luchtkasteel
schijnbaar niets maar toch zo groot
zuivere liefde in ’t hart ontbloot
meer dan eens liet ik me bijna vangen
moeilijk weerstaan aan ’t verlangen
jouw warmte en geloof in waarde
brachten me zacht terug op aarde
beperkte zich in mijn hart de pijn
gelukkig niet bij wie ons lief zijn
nu belachelijk beschimpt en gepest
wat bij anderen leeft weten we best
niemand schijnt het te begrijpen
waarom dan naar wapens grijpen
enkel wie dit ervaart kan het weten
echte genegenheid valt niet te meten
uit dezelfde grondstof gemaakt
vriendschap en liefde die ons raakt
we wassen de handen in onschuld
’t is puur geluk dat ons hart vervult
Reacties op dit gedicht
| Bloem*: | Zondag, mei 07, 2006 19:12 |
| dirk heeft gelijk liefs |
|
| Dirk Hermans: | Zondag, mei 07, 2006 18:58 |
| mooi verwoord groetjes Dirk |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Marlène | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 07 mei 2006 | ||
| Thema's: | ||