Mijn werk.. leuk en nuttig bovendien.
Mijn vrienden.. zeggen ze maar heb ze al te lang niet gezien.
Mijn huis, mijn auto, de kleren aan mijn lichaam.
Uiterlijk vertoon, zonder functie, want ik blijf eenzaam.
Waarom is er niemand, die met oprechtheid vraagt hoe t gaat.
Waarom vragen je het uberhaupt als je het antwoord niet toelaat.
Waarom zegt iedereen goed.
Omdat anders de ander echt luisteren moet.
Waarom in de kroeg vragen naar mijn naam.
Beleefdheid, zonder functie, want ik blijf eenzaam.
Dus laat me dan, en doe alsjeblieft niet langer alsof het je boeit.
Geloof niet, heb geen illusie dat de ander daar van groeit.
Nee, je krimpt van al dat oppervlakkige gedoe.
Laat me met rust, ik ben eenzaam, en mensen moe!