De grens
Het was in die tijd dat de werelden nog parallel aan elkaar lagen,
slechts gescheden door een ragfijne nevel van wolken,
dat de liefde voor hem als winnaar uit haar innerlijke strijd kwam,
waardoor zij elke grens van tijd en weten overschreed.
En voor vijfenzeventig dagen en nachten bleef zij overeind
en weerklonk haar roep over de met nevel bedekte velden,
tot zij uiteindelijk aan de rand van haar kunnen oploste in de mist,
aan de grens van haar zoektocht.
Reacties op dit gedicht
| Artifex: | Donderdag, mei 11, 2006 13:39 |
| Petje af! Liefs, Artifex. |
|
| Dirk Hermans: | Donderdag, mei 11, 2006 13:09 |
| heel mooi | |
| Nemesis: | Donderdag, mei 11, 2006 10:41 |
Wondermooi ;) |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Islanzadí | 
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 11 mei 2006 | ||
| Thema's: | ||