Wouda
Was net
alleen thuis,
stond er een man van Wouda
voor ons huis...
Ik met een altijd
zo grote mond,
nu een keer met een mond
vol tanden stond...
Dat zo'n
knappe vent,
dit
beroep kent...
Maar hij is
weer weg,
ik heb ook
altijd pech!!!
(11-05-2006)
alleen thuis,
stond er een man van Wouda
voor ons huis...
Ik met een altijd
zo grote mond,
nu een keer met een mond
vol tanden stond...
Dat zo'n
knappe vent,
dit
beroep kent...
Maar hij is
weer weg,
ik heb ook
altijd pech!!!
(11-05-2006)
Reacties op dit gedicht
| Roland Hainje: | Donderdag, mei 11, 2006 15:33 |
| humor is jou niet vreemd. knap gedaan.;) groetjes, roland |
|
| Dirk Hermans: | Donderdag, mei 11, 2006 15:21 |
| leuk beschreven groetjes Dirk |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Fernanda | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 11 mei 2006 | ||
| Thema's: | ||