Hoe zij daar stond
Hoe zij daar stond
met haar warrige haren
en haar bleke gezicht
haar grauwe ogen spraken
hoe zij moest overleven
in een woestenij van verderf
minachtend bekenen door hen
die wél kansen hebben
zonder te weten hoe
dood werkelijkheid is
zonder om te draaien
te zien, hoe zij daar stond
in haar mooie omlijsting
hoe lust haar verslond
tot een geraamte
rood, tot het einde
Reacties op dit gedicht
| laterlevin: | Maandag, juni 26, 2006 21:12 |
| heel erg mooi geschreven kussies kevin |
|
| ma_vie: | Vrijdag, mei 12, 2006 19:28 |
| mooi geschreven... liefs, ma_vie |
|
| appeltje: | Donderdag, mei 11, 2006 19:19 |
| heel erg mooi inderdaad, veel liefs |
|
| Marjolein.: | Donderdag, mei 11, 2006 18:41 |
Ik zie dat je vooruit bent gegaan - het duo met Paul was ook echt top. Schrijf maar door, schrijf door. Liefs, |
|
| Dirk Hermans: | Donderdag, mei 11, 2006 17:59 |
| goed verwoord groetjes Dirk |
|
Over dit gedicht
| Auteur: superguppie | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 11 mei 2006 | ||
| Thema's: | ||