De dood,, de moeilijkste weg..
De Dood..
De Moeilijkste weg..
Je bent hem alleen ingegaan..
Je zag geen uitweg in dit bestaan..
Een zwart vlak voor je ogen..
Deed je dit geloven..
Misschien enkel 1 seconde vergeten..
De Mensen die om je geven..
Wij voelen pijn..
Omdat jij niet langer bij ons kan zijn..
Jij hebt je strijd gestreden..
Wie kan begrijpen wat jij hebt geleden??
Nog steeds herinner ik me elke dag,,
Jouw mooie lach..
Maar dat zagen wij,,
Wat voelde jij ??
Wat was daar achter verborgen??
Enkel jouw onbesproken zorgen..
Te veel vragen..
want .. ::
Er is geen begrijpen..
en aanvaarden is moeilijk..
De Moeilijkste weg..
Je bent hem alleen ingegaan..
Je zag geen uitweg in dit bestaan..
Een zwart vlak voor je ogen..
Deed je dit geloven..
Misschien enkel 1 seconde vergeten..
De Mensen die om je geven..
Wij voelen pijn..
Omdat jij niet langer bij ons kan zijn..
Jij hebt je strijd gestreden..
Wie kan begrijpen wat jij hebt geleden??
Nog steeds herinner ik me elke dag,,
Jouw mooie lach..
Maar dat zagen wij,,
Wat voelde jij ??
Wat was daar achter verborgen??
Enkel jouw onbesproken zorgen..
Te veel vragen..
want .. ::
Er is geen begrijpen..
en aanvaarden is moeilijk..
Reacties op dit gedicht
| Reiger: | Vrijdag, mei 12, 2006 21:26 |
| Wat vreselijk....gecondoleerd Het is wel een mooi gevoelig gedicht....de pijn is zo voelbaar (als je er behoefte aan hebt, misschien kun je mijn gedicht ''hun keus'' eens lezen?) |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Gomenasai.# | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 12 mei 2006 | ||
| Thema's: | ||