ik kan niet meer (oma)
Eindelijk dringt het tot me door dat liefde alleen gegeven kan worden van een hoopje as
een mens is een klein hoopje as niet meer !!!
die we strooien op een plaats om te herdenken
een plek waar koude is
waar liefde wegvloeit tussen onze vingers
herineringen pijn
waar ik afscheit moet nemen
waar ik alleen verder moet gaan
en jou voor eewig los laten
jou moeten laten gaan
da g oma!????
een mens is een klein hoopje as niet meer !!!
die we strooien op een plaats om te herdenken
een plek waar koude is
waar liefde wegvloeit tussen onze vingers
herineringen pijn
waar ik afscheit moet nemen
waar ik alleen verder moet gaan
en jou voor eewig los laten
jou moeten laten gaan
da g oma!????
Reacties op dit gedicht
| Evi: | Donderdag, mei 09, 2002 13:33 |
| Dit is een hele mooie, je zal zeker nog wel vaak aan dr denken, heel veel sterkte lieverd. k*s en liefs Evi |
|
Over dit gedicht
| Auteur: kevin | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 02 december 2001 | ||
| Thema's: | ||