De missionaris
Uit de aarde komt het kwade lijk
Begraven en vergeten
De steen waar ooit zijn naam op stond
is dof en afgesleten
Nu keert hij terug om levenden te bekeren
Op deze laatste dag, waar bekering niet meer helpen kan
Armen uitgestrekt en het vuil nog aan zijn verrote kleren,
gaat de missionaris op pad, als was hij nog een man
copyright P. Meis (2006)
(nieuw hier, kritiek welkom)
Reacties op dit gedicht
| Green eyes: | Dinsdag, mei 16, 2006 01:04 |
| Wees welgekomen! Best angstig gedicht, zo net voor het slapen gaan. Lieve groeten, Green eyes |
|
| Innerchild: | Maandag, mei 15, 2006 23:37 |
| Welkom bij freaks ! Graag gelezen ... Gegroet, Innerchild |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Phriar | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 15 mei 2006 | ||
| Thema's: | ||