(TD) Laat mij zweven
Laat mij zweven
Richting ondoordringbare wegen steven ik langzaam af
Richting ondoordringbare wegen steven ik langzaam af
op een bestemming met oude verloren herinneringen
waar doorzettingskracht zich mengt met enige souplesse
en ik mijzelf tegenkom, zonder dat het zal escaleren
tot een penibele situatie waarin ik terug deins
Een pleidooi zal mij ervan doen verzekeren
besef te hebben van de mogelijkheden
het leervermogen te bekrachtigen
en zodoende door te stappen
richting een florissant bestaan.
Eigenwijs doch ook daadwerkelijk welwillend
sta ik dan tegenover mijn persoonlijkheid
waarin ik diep in de buidel tast
om waarheden te ontmaskeren
tot een ware schuldbekentenis.
In een droomvlucht
In een droomvlucht
zweef ik,
richting perfectie.
18-05-06
Reacties op dit gedicht
| Kim rc: | Dinsdag, mei 23, 2006 22:20 |
| heeel mooi :):) vooral laatste lange strofe bijzonder mooi! xxx | |
| ChildrenOfTheDamned: | Zaterdag, mei 20, 2006 11:17 |
| Wow, mooi gedaan! | |
| Dylirium: | Vrijdag, mei 19, 2006 08:12 |
| Praschitastich. Graag gelezen. groetjes |
|
| ~MeLoDy~: | Donderdag, mei 18, 2006 15:43 |
| wow... prachtig... gr. MeLoDy |
|
| switi lobi: | Donderdag, mei 18, 2006 10:38 |
| Prachtig geschreven....... Fijne dag, liefsliefs! switi lobi |
|
