Bonte bende in m’n hoofd
Een stilte, de drukte dooft
Voor het enige dat telt
Je kus die me iets vertelt
Alles rond ons staat stil
De wind waait normaal kil
Doch nu heel zacht
Je krullende haren in de nacht
In het licht van de straat
Het is al veel te laat
Je tong is zo mals
Wist elke gedacht als
Een diepe roes
En pardoes...
Het licht verdwijnt
Je glimlach verschijnt
Hou me vast in het duister
Vertel me, ik luister
Verlos me uit de waan
Zeg me dat je moet gaan