Weet je echt... wie ik ben..?
Je bent nooit hier geweest
kent mijn leven enkel
van wat ik vertelde...
De problemen zijn verhalen
uit mijn mond
die je hoorde als ik belde...
Zelfs voor mij is het soms
moeilijk te geloven
al wat hier gebeurd
al wat verkeerd blijft gaan...
Dan vraag ik me weleens af
geloof je eht alles wat ik zeg
Weet je echt...wie ik ben
en in welke mate ik altijd
achter jou heb gestaan...
Nu alweer 6 maanden
ben ik hier alleen
Vechtend voor een toekomst
ergens op de wereld
wij twee samen...
Geen stappen, geen verboden liefde
geen verleiding op de loer
Enkel jij in mijn doen en laten
door velen onbegrepen
door enkelen te beamen...
Mijn eenzaamheid is tergend
mijn hoop is al wat leeft
Ik hoop dat je....
echt weet wie ik ben
van mij blijft houden zoals toen
nog altijd om mij geeft...
Ik zou niet weten waar te blijven
zonder jou om van te dromen
Ik zou niet weten waarom...
waarom...morgen...
als jij er niet meer bent
nog na vannacht hoeft te komen...
Always yours...
Dave
Reacties op dit gedicht
| lachebekje1988: | Maandag, mei 22, 2006 12:30 |
| Een rakend gedicht! liefs, |
|
| Anneke van Dijk-Ploeg: | Maandag, mei 22, 2006 11:18 |
| intens verwoord!! kennen we elkaar ooit echt? namasté, Anneke |
|
| chocaatje: | Maandag, mei 22, 2006 08:54 |
| Ja heel mooi.Liefs mieke | |
| tulpje: | Maandag, mei 22, 2006 02:47 |
| stil makend mooi verwoord veel sterkte liefs tulpje |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Davut de Laat | 
|
|
| Gecontroleerd door: 260580 | ||
| Gepubliceerd op: 22 mei 2006 | ||
| Thema's: | ||