wachten op de dood

Wachten op de dood.

Geef mij maar regen,
Zodat je mijn tranen niet ziet.
Want ik kan er niet meer tegen,
Alles doet mij verdriet.

Maar de laatste tijd,
Kan ik zelfs niet meer huilen.
Heb van alles spijt,
Ik hoef me niet meer te verschuilen.

Want ik heb mijn masker weer op,
En het is ’t beste masker ooit.
Ik zet al mijn gevoelens stop,
En wacht op de dag dat ik mag gaan.

Want ik ben het leven toch niet waard,
Ben vriendschappen niet waard.
Heb hulp niet verdient,
Heb dit leven niet verdient.

Ik kan alleen nog maar wachten op de dood,
Voel het mesje door mijn huis snijden.
Zie me polsen bloeden, alles word rood,
Ik heb toch niks meer om voor te strijden.

Een paar personen hebben mijn leven verkloot,
Mijn hele hart is zwart.
Kan alleen nog maar wachten op de dood,
Opnieuw beginnen, nieuw leven, un nieuwe start.

Geschreven door

dead_girl

Reacties op dit gedicht

dead_girl vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

In_My_Shadow:	Woensdag, juni 28, 2006 18:36
Ik ken dat gevoel Maar houd vol! Mooi geschreven kus,

--justme--:	Maandag, mei 22, 2006 19:44
wauw..echt heel erg mooi! en herkenbaar.. maar je bent het leven wel waard! echt waar.. heel veel sterkte! knuf!

Over dit gedicht

Auteur: dead_girl
Gecontroleerd door: michris
Gepubliceerd op: 22 mei 2006
Thema's: [IK] [Verdriet] [Dood]