Ik kan je niet vergeten..
Een somber gevoel..
Met een somber gevoel, en tranen in mijn ogen fiets ik over de straten,
Voel me verdrietig en alleen gelaten..
Probeer de tranen terug te dwingen, maar het lukt me niet..
Zachtjes zeg ik tegen mezelf: Het is goed meisje, heb maar even verdriet..
Fietste terug van school, lange dag achter de rug,
Maar toch met flinke lol, fietste ik terug..
Totdat er een zwarte auto aankwam en toeterde naar mij,
Ik zag jou mooie ogen, en je lachte blij..
Ik zwaaide terug, met een glimlach vol pijn,
Het deed zo’n pijn, om jouw weer gelukkig te zien zijn..
Het is misschien egoïstisch, ik gun je alle geluk.
Maar ik blijf gebroken en stuk..
Ben nog jong, heb nog een lange weg te gaan,
Maar voor mij lijkt de tijd nu stil te staan,
Waarom moest het zo lopen, waarom al die pijn?
Waarom, kan ik niet gewoon bij je zijn?
Reacties op dit gedicht
| mienke: | Maandag, mei 22, 2006 18:09 |
| ik voel de pijn met je mee.. mooi geschreven, sterkte en liefs | |
| stipje: | Maandag, mei 22, 2006 16:56 |
| ik begrijp je.. sterkte.. blijf volhoude, al voel jij je nog zo rot.. eens zal de zon voo rjou ook weer gaan schijnen liefs stipje |
|
| _onzeker_: | Maandag, mei 22, 2006 16:48 |
| liefde komt en gaat:( Maar het leven gaat door! vergeet dat niet! Blijf niet te lang treuren! veel liefss |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Little_Angel | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 22 mei 2006 | ||
| Thema's: | ||