22 jaar
Tranen stromen over zijn wang.
Afscheid nemen van zijn dochter.
22 jaar “ zijn kleine meid.”
Verdrietig , boos en bang.
De menigte luistert naar zijn woorden.
Mij wordt het ‘te veel’
Ogen worden nat en wazig.
Gevoellens die dwars door mijn ziel boorden.
Terloops blik ik even opzij.
Mijn zoontje , een vechtertje.
Ook tranen in zijn ogen.
Door een wonder , wel naast mij.
Wij hebben de strijd bijna gewonnen.
Jaren van vloeken , bidden en hopen.
Maar deze man is nu verslagen.
Zijn strijd ‘nog maar net begonnen’
Een hand en mijn medeleven.
Tranen , woorden en sterkte.
Een roos op haar kist,
Is wat we hem konden geven.
seagull.ad
Afscheid nemen van zijn dochter.
22 jaar “ zijn kleine meid.”
Verdrietig , boos en bang.
De menigte luistert naar zijn woorden.
Mij wordt het ‘te veel’
Ogen worden nat en wazig.
Gevoellens die dwars door mijn ziel boorden.
Terloops blik ik even opzij.
Mijn zoontje , een vechtertje.
Ook tranen in zijn ogen.
Door een wonder , wel naast mij.
Wij hebben de strijd bijna gewonnen.
Jaren van vloeken , bidden en hopen.
Maar deze man is nu verslagen.
Zijn strijd ‘nog maar net begonnen’
Een hand en mijn medeleven.
Tranen , woorden en sterkte.
Een roos op haar kist,
Is wat we hem konden geven.
seagull.ad
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: outlaw | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 22 mei 2006 | ||
| Thema's: | ||