laat me nu toch niet alleen...
laat me nu toch niet alleen..
want waar moet ik nu heen..
ik weet niet meer waar ik mag huilen..
en waar ik nog kan schuilen..
ik voel me machteloos alleen..
zoek houvast maar waar moet ik heen..
komt er nog een einde aan dit verdriet..
want dat blije meisje is niet wat ik nu zie..
was alles nu maar voorbij..
dan kon ik ook even weer leven zonder pijn..
want ik verdrink in dit verdriet..
maar niemand die het ziet..
laaat mij alsjebliefd nu niet alleen..
want ik weet niet meer waarheen
ik zoek een weg zonder pijn..
alsjebliefd ik voel me zo klein..
Reacties op dit gedicht
| m@rcel: | Dinsdag, mei 23, 2006 13:12 |
| een hele warme omarming en dikke troost/steun knuff Knuffie m@rcel |
|
| ~MeLoDy~: | Dinsdag, mei 23, 2006 10:02 |
| droefmooi... gr. MeLoDy |
|
| Jutta: | Dinsdag, mei 23, 2006 07:15 |
| Mooi beschreven.. alleen is de inhoud natuurlijk minder leuk :( Ik wil je sterkte wensen en je krijgt een dikke knuf! Kom op lieve meid, hou vol! Liefs, Jutta |
|
| lachebekje1988: | Dinsdag, mei 23, 2006 07:14 |
| Een troostende arm om op te huilen! liefs, |
|
