Zoveel woorden,
zoveel gevoelens.
Zinnen in je hoofd,
vol met woede, vol met haat.
Zoveel afgunst, zoveel kwaad !
Woorden die kwetsen,
woorden die je verdriet doen.
Soms woorden van troost,
soms woorden van hoop..
maar die twee laatste woorden,
spelen zelden een rol.
Eén gevecht, één duel,
één verdriet, één gekwel !
Ik kan er niet langer tegen,
ik kan het niet meer aan.
Ik wil het ook niet meer horen,
ik wil het zelfs niet meer zien.
Soms zou ik mijn ogen willen sluiten
en dan zou ik willen denken,
dat morgen alles misschien weer beter wordt!