als een vogel
als een vogel
als een vogel
die haar vleugels uit slaat
en altijd –schijnbaar-
de goede weg opgaat
zo voel ik me af en toe
een beetje vleugelmoe
want waar gaan
in hemelsnaam
mijn wegen naar toe
blindgevangen in tranen
steek ik handen uit
en huil ik diep van binnen
soms laat ik gedachten vliegen
als een vogel zo vrij
maar soms weet ik niet
wat ik met mezelf moet beginnen
L!@
Reacties op dit gedicht
| Reiger: | Donderdag, mei 25, 2006 12:00 |
| Droefmooi.... | |
| Annemieke van der Ven: | Woensdag, mei 24, 2006 23:13 |
| Groningen toch.... Liefs... |
|
| m@rcel: | Woensdag, mei 24, 2006 23:04 |
| nou die wegen gaan naar het noorden volgens mij ;-)) Liefs m@rcel |
|
| Cheeke: | Woensdag, mei 24, 2006 22:42 |
| Zoals een vogel vleugels nodig heeft om te vliegen, zo hebben wij liefde nodig om te leven... Pracht van een gedicht L!@ |
|
| elze: | Woensdag, mei 24, 2006 21:19 |
| ff gaan fluiten en de sombere gedachten verdwijnen kuslaifs,,elze...kus kus kus |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Lia van der Fluit | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 24 mei 2006 | ||
| Thema's: | ||