Vlindertaal
Zolang mocht het al zijn
en we waren goed en wel
de hemel sprak en wij hoorden
het land zingen een vlindertaal
en we waren goed en wel
de hemel sprak en wij hoorden
het land zingen een vlindertaal
Van een boer die het koren sneed
waar de wind eens door woei
zichtbaar was nog het bootje
dat tussen riet en eendennesten lag
waar de wind eens door woei
zichtbaar was nog het bootje
dat tussen riet en eendennesten lag
We volbrachten zoveel dagelijks
op het land thuis en op het werk
vol bleef de agenda met punten
die uitgewerkt moesten worden
op het land thuis en op het werk
vol bleef de agenda met punten
die uitgewerkt moesten worden
Woorden bleven maar woorden
ze voelden nooit zo aan als jij
ze voelden nooit zo aan als jij
Reacties op dit gedicht
| Renate-td-: | Donderdag, mei 25, 2006 13:44 |
| Schitterend ! Geweldige slotzin, liefdevol.. Liefs |
|
| sunset: | Donderdag, mei 25, 2006 11:29 |
| Mooi, integer warm mooi. Liefs, sunset |
|
| Cheeke: | Donderdag, mei 25, 2006 11:23 |
| Heel mooi, prachtig neergezet! liefs, Veerle |
|
| Klaes: | Donderdag, mei 25, 2006 11:15 |
| in prachtige bewoordigingen groet/klaes |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 25 mei 2006 | ||
| Thema's: | ||