vrijwilliger in hard en nieren
en waar de pieper gaat,gaat hij
zelfs onze trouwdag was hij niet veilig
ook daar was jan zijn pieper bij

s nachts wordt hij netjes opgeladen
en gloeit alleen zijn rode oog
al bij het eerst piepje
veert jan van zijn matras omhoog

maar als bij ons de baby huilde
dan snurkte janlief rustig door
en zijn excuus was dan gewoonlijk:
ik heb een selectief gehoor

ik kan er hartelijk om lachen
als't proef alarm zijn dut verstoort
maar af en toe heb ij de pest in
als ik de pieper heb gehoord

bij een romantisch intermezzo
in ons enorme waterbed
heeft - als ik eerlijk moet bekennen
de pieper heeft mij wel eens gered

ik kan het allemaal begrijpen
en heb er niet zo'n moeite mee
maar af en toe,heel soms ,dan baal ik
we zijn nooit echt eens met ons twee

behalve dan in de vakantie
dan blijft de pieper thuis,discreet
maar dan is is't leed nog niet geleden:
mijn jan voelt zich niet meer compleet!

hij voelt voortdurend aan zijn heupen
soms kijkt -ie zoekend achterom
of hij dat ding niet is verloren
en thuis gaat hij meteen weer om

ooit komt het brandweerloze tijdperk
zo ergens rond 2010
wat zal dat vreemd zijn om, voor altijd
mijn jan als pieperloos te zien