Op weg naar het eind...

Ach natuurlijk, ze kennen de gewoontes
vijftig jaar liefde vastgeklampt aan hoop
talloze keren pakte hij die kolderieke koffer
talloze keren bezocht zij haar kolderieke moeder
maar in die kamer, onveranderd, zelfs het behang
is even oud als de rimpels die het leven bracht
beiden gezichten versieren met diepe groeven
die hun herinnert aan een vervlogen, stramme tijd…

Ze spreken slechts nog met ogen, verstandbegrip
de kat at de kanarie en is zelf nu ook al dood
ze sjokken van fauteuil naar bed en van bed naar fauteuil
lezen de krant, puzzelen het woord, verstommen het beeld
van hun eerste kleurentelevisie zonder afstandsbediening
soms gaan ze even uit, weliswaar voor een laatste groet
aan hen die niet ouder meer zijn en bij thuiskomst wacht
de pendule die tikt, in stomme regelmaat, naar het eind…

Geschreven door

Jeffry

Reacties op dit gedicht

Jeffry vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

sunset:	Zaterdag, mei 27, 2006 09:05
Wohw. Sfeervol pöetisch dit en door mij graag gelezen. Liefs, sunset

Jannie Hoogendam:	Zaterdag, mei 27, 2006 01:19
Mooi zeg en ook realistisch...droef eigenloijk he Liefs Jannie

lachebekje1988:	Zaterdag, mei 27, 2006 00:47
Mooi verwoord! Liefs,

Over dit gedicht

Auteur: Jeffry
Gecontroleerd door: maria
Gepubliceerd op: 27 mei 2006
Thema's: [Delen] [Leven]