In de schaduw van jouw glimlach
In de schaduw van jouw glimlach
Ten stelligste verbazing neem ik met enige passie
Ten stelligste verbazing neem ik met enige passie
een heersend verwarmend wolkendek waar,
hetgeen mij zowaar zal intrigeren tot
een moment waar ik de zon kan missen
en ik nadenk over mijn nog korte toekomst.
Langzaam doch in zekere zin vluchtig
besef hebben van de gang van zaken
als de diepte van de kwestie verminderd
en ik mijn laatste zuchtjes zal slaken
tot diepe droevenis van nabestaanden.
Jouw liefde heb ik altijd gewaardeerd
breng mij naar die rustplek mijn liefste
hou je tranen verborgen in jouw ogen
laat me nog één keer met jou lachen
en genieten van ons laatste samenzijn.
28-05-06
Reacties op dit gedicht
| Boudaatje: | Zondag, juni 04, 2006 10:13 |
| Kga er sebiet op reageren ze je krijgt het via mail. liefs Boud. |
|
| eye witness: | Maandag, mei 29, 2006 19:49 |
| zoals in titel ook, zo ook in geicht veel tegenstellingen in één zin.... heeft wel wat. x |
|
| Halin: | Zondag, mei 28, 2006 19:17 |
| Mooi:D Prachtig. grz, Kim |
|
| elze: | Zondag, mei 28, 2006 16:36 |
| prachtige ééngesprek.. top dit gr,,elze |
|
| sunset: | Zondag, mei 28, 2006 14:40 |
| Heel invoelende integere verwoording. Liefs, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Bengel | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 28 mei 2006 | ||
| Thema's: | ||