Geen woorden kunnen troosten,
want niemand die het ziet.
Geen handeling kan het keren,
dat mij hart bloedt van verdriet.
Geen geur meer die je achterlaat,
geen hand dat me nog streelt.
alleen gedachten die voorbij gaan,
verpakt in een eenzaam beeld.
Vele tranen zoeken hun weg,
langs de groeven van mijn ziel.
Mijn kracht probeer ik te zoeken,
wanneer ik de herinneringen verniel.
maar niets kan me nog troosten,
alleen de warmte van jou lach.
Maar die zie ik enkel in mijn dromen,
het enige wat ik nog mag,is jou missen
het voelt alsof het missen zwaarder word met de dag..
het lijkt op sommige momenten of gelukkig zijn niet mag...
ik kan gewoon niet accepteren
dat jij en ik niet meer samen zijn
nog steeds naar z’n lange tijd wil het me niet lukken
om te leren leven met de pijn dat wij niet meer samen zijn
Ik wil weer met je lachen en praten
Om daarna door te gaan met de strijd
Je mag me niet zomaar achterlaten
Want je hebt een plek diep in mijn hart
En zonder jou, is er voor mij geen nieuwe start
Het is zo moeilijk
om dat lege gevoel van binnen te overwinnen.
Mijn hart is zo eenzaam,
mijn hoofd is een chaos,het maakt me dol
Ik kan niet zo verder gaan,
zonder jou is er geen gelukkig bestaan.
Hoop doet leven, liefde doet zweven.
Maar pijn doet sterven,
wat is de wereld lelijk zonder jou, zo ontzettend kou
het lijkt wel als mij hart is vermoord
ik wil moed houden voor ons twee
Al is het ontzettend hard..
Ze zeggen altijd,liefde overwint alles
Waarom kan het bij ons niet zo zijn?