Eindeloos
Hoe wij sterven gingen
met een bundel in de handen
of eenzaam geluidloos
de laatste adem uitblazend
met een bundel in de handen
of eenzaam geluidloos
de laatste adem uitblazend
Ze zocht licht in het duister
een brandende kaars op het dressoir
met een vlammetje dat wakkerde
en nieuwe muziek liet ontstaan
een brandende kaars op het dressoir
met een vlammetje dat wakkerde
en nieuwe muziek liet ontstaan
Een klank van melancholie
geschreven in een herinnering
de bundel van het leven
gaat spoedig dicht
geschreven in een herinnering
de bundel van het leven
gaat spoedig dicht
Het einde is zo eindeloos
Reacties op dit gedicht
| milamber: | Woensdag, mei 31, 2006 19:21 |
| sublieme slotzin gr kerwin |
|
| Grittle: | Woensdag, mei 31, 2006 19:17 |
| Heavy... Maar wat n pracht dichtje! T raakt... Liefs, |
|
| sunset: | Woensdag, mei 31, 2006 10:06 |
| Wohw! Liefs, sunset PS: Gelukkig voor mij is het wereldse einde niet ''eindloos''. |
|
| lachebekje1988: | Woensdag, mei 31, 2006 08:30 |
| Helemaal waar! Liefs, |
|
| michris: | Woensdag, mei 31, 2006 01:10 |
| Het einde is zo eindeloos...ja...dat is waar..en eens zullen we allemaal sterven.... mooie woorden Wijnand. michris |
|
| Klaes: | Woensdag, mei 31, 2006 00:22 |
| magnefique groet/klaes |
|
| DANTY: | Woensdag, mei 31, 2006 00:04 |
| HIER KAN ZELF IK GEEN GEINTJE OVER MAKEN JE RAAKT ME VOL OP PRECIES WAAR MIJN HART IS. SHIT MAN....BEDANKT...DAT WORD EEN WEEK GEESTELIJK KREUPELLOPEN BEDANKT. HET IS HET ME WAARD. | |
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 31 mei 2006 | ||
| Thema's: | ||