jouw kleuren
ik dacht ik kon je kleuren zien
en was jouw wonde de radar
voor mijn wanhoop
het intens verlangen
het negatief van verdriet
niemand kan het zeggen
zachte huid en aanraking
is het minste wat ik je geven kon
mijn open hart biedt zo veel meer
helende zalf voor je pijnlijke plek
warmte ontsmet gehavende zielen
wij zijn dezelfde
door pijn verbonden
neem mijn hand
al is het voor even
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Donderdag, juni 01, 2006 12:01 |
| Mooi delend, steunend. Liefs, sunset |
|
| Dirk Hermans: | Donderdag, juni 01, 2006 10:15 |
| goed je gevoelens neergezet groetjes Dirk |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Marlène | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 01 juni 2006 | ||
| Thema's: | ||