Normaal als ik vroeg uit ben kijk ik altijd voor de zekerheid,
want stel dat jij me tegemoet rijd.
Ik wil jou niet meer zien daarvoor is er teveel gebeurt,
en vanmiddag gebeurde het toch, het is iets wat me totaal niet opfleurt.
In eerste instantie had ik het niet eens door,
en jij glimlachte notabene nog naar mij, dat vond ik toch het ergste hoor.
Ik wilde niet dat dit gebeurt was,
en nu weet ik zeker dat jij eens helemaal uit mijn hoofd moet, nu pas.