Brandende ogen
Ik brand deze kaars
en laat hem schijnen
onze schaduwen op de muur
hopende dat ze nooit verdwijnen
Ik pak jouw gezicht
en kijk in je ogen
terwijl ik me wend tot God
bid dat hij deze tranen laat drogen
Hoe vaak laten we ons nog gaan
hoe vaak moeten we ons nog weren
hoe vaak voor wel elkaar echt leren kennen
brandende ogen...
hoe vaak nog voor we het eindelijk leren?
Reacties op dit gedicht
| Ann Der: | Dinsdag, juni 20, 2006 02:07 |
| Heel erg mooi, echt ! Grtjes Ann |
|
| cosmicdoom: | Donderdag, juni 08, 2006 00:41 |
| ja rakend mooi. misschien zal de mens het nooit leren, take care, bye ,groetjes Jurgen | |
| athe: | Woensdag, juni 07, 2006 20:46 |
| Gert, ik denk nog wel een aantal keren, ik leef met je mee. liefs henk |
|
| L!@: | Woensdag, juni 07, 2006 19:52 |
| ja,,,tot aan het einder..en dan opnieuw met in onze rugzak het geleerde van de vorige leven .. prachtig weer geschreven kuslaifs,,elze |
|
| switi lobi: | Woensdag, juni 07, 2006 10:57 |
| Vaak genoeg lieverd.....er valt altijd wel iéts te leren, vooral als het om personen die je liefhebt gaat... Dikke knuf, liefsliefs......switi lobi |
|
| sunset: | Woensdag, juni 07, 2006 08:31 |
| Tot het einde. Toch? Treffend neergezet. Liefs, sunset |
|
| Dylirium: | Woensdag, juni 07, 2006 07:58 |
| Tja Gertje hoe vaak kan niemand zeggen. . .wist ik het antwoord maar. Hug xx |
|
| Cheeke: | Woensdag, juni 07, 2006 07:48 |
| Liefde is ook met vallen en opstaan, maar als jullie het echt willen...komen jullie er zeker! Liefs, Cheeke |
|
| mums: | Woensdag, juni 07, 2006 00:47 |
| ji hebt al net zoveel vrgen als ik. Het schijnt dat tijd wonden geneest en tijd zal leren. Ik wacht op de tijd. liefs mums |
|
| Renate-td-: | Woensdag, juni 07, 2006 00:36 |
| alles kost tijd.. knuf |
|
| m@rcel: | Woensdag, juni 07, 2006 00:11 |
| heel mooi Liefs m@rcel |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Gert | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 07 juni 2006 | ||
| Thema's: | ||