En dan is het met alles gedaan
Ik loop in het gras
Vlak langs de waterlijn.
Het water weerspiegelt de persoon
Die ik zou moeten zijn.
Ik zie een bleek gezicht, met wallen onder haar ogen.
Met een lichaam,
Getekend door de pijn.
Bomen aan de overkant.
Ze staan daar, zo grijs en kil.
Ze staren naar me.
Ik voel hun bladeren
Over mijn littekens glijden.
Ik sta daar maar wat
Met een mes in mijn handen.
Nog een keer,
Glijdt mijn vinger langs de kartels.
Voor de laatste keer
Zet ik het mes in mijn lichaam.
En dan is het met alles gedaan.
Vlak langs de waterlijn.
Het water weerspiegelt de persoon
Die ik zou moeten zijn.
Ik zie een bleek gezicht, met wallen onder haar ogen.
Met een lichaam,
Getekend door de pijn.
Bomen aan de overkant.
Ze staan daar, zo grijs en kil.
Ze staren naar me.
Ik voel hun bladeren
Over mijn littekens glijden.
Ik sta daar maar wat
Met een mes in mijn handen.
Nog een keer,
Glijdt mijn vinger langs de kartels.
Voor de laatste keer
Zet ik het mes in mijn lichaam.
En dan is het met alles gedaan.
Reacties op dit gedicht
| _onzeker_: | Woensdag, juni 07, 2006 17:23 |
| niet doen! geef niet op! het leven heeft zoveel mooi''s ook al zie je dt nu even niet. kop op! Sterkte! veel liefss |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Sammie1990 | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 07 juni 2006 | ||
| Thema's: | ||