Bij jouw voelde ik me op mijn gemak,
maar nu, zo zonder jou, voel ik me een wrak.
Hoe kon het uitgaan,
was het iets, wat ik had misdaan?!
Mijn gebroken hart, moet langzaam aan helen,
ik heb hem toch, 2 jaar moeten delen.
Met iemand waar ik van hield & nog steeds houdt,
het voelde gewoon vertrouwd.
Je gaf mij een gevoel, dat ik niet kan beschrijven,
en dat gevoel, zal in mijn onder bewustzijn blijven.
Ik moet stap voor stap, over je heen komen,
kan nog steeds niet geloven, dat het mij is overkomen.
Ik zal je missen als mijn vriend,
en ben blij, dat ik jouw vriendschap heb verdiend.
Ik blijf van je houden, maakt niet uit, wat er gebeurd,
ik kom over je heen... niet langer meer getreurd!!!