drankverslaving
verslaving verzwegen,voor wie er zich
heeft aan begeven.
ogen op je gericht,voor wie er is
voor gezwicht.
drank,je hersenen gaan eraan,je ogen
lijken in brand te staan.
je maag wil niet meer mee,zij zegt
alvast nee.
je brabbelt onverstaanbare taal en
kan met moeite naar huis toe gaan,
of je valt helemaal plat,black-out
noemen ze dat,je pret gehad?
je grootste vijand ooit,ene die uit
zichzelf nooit plooit.
wanneer je stopt is het een gevecht
voor je leven,dat kan ik je op
een briefje geven.
maar alles zal zoveel beter gaan,
vooral voor degene die naast je staan.
geen bange momenten,geen
eindeloos verdriet,want dat ziet de
alcoholieker niet.
heeft aan begeven.
ogen op je gericht,voor wie er is
voor gezwicht.
drank,je hersenen gaan eraan,je ogen
lijken in brand te staan.
je maag wil niet meer mee,zij zegt
alvast nee.
je brabbelt onverstaanbare taal en
kan met moeite naar huis toe gaan,
of je valt helemaal plat,black-out
noemen ze dat,je pret gehad?
je grootste vijand ooit,ene die uit
zichzelf nooit plooit.
wanneer je stopt is het een gevecht
voor je leven,dat kan ik je op
een briefje geven.
maar alles zal zoveel beter gaan,
vooral voor degene die naast je staan.
geen bange momenten,geen
eindeloos verdriet,want dat ziet de
alcoholieker niet.
Reacties op dit gedicht
| soemy: | Dinsdag, september 06, 2005 20:48 |
| mooi geschreven.. idd waar!!.. Liefs.. |
|
| Sammy: | Woensdag, december 12, 2001 07:04 |
| Inderdaad, het is meestal een straatje zonder einde. Het is echt heel moeilijk om met een alcoholieker samen te leven. Als dit gedicht autobiografisch is, wens ik je veel sterkte en moed. Groetjes. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Dominique | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 08 december 2001 | ||
| Thema's: | ||