Zo machteloos,

Er gaat geen dag voorbij,
Dat ik jouw niet mis,
Er gaat geen minuut voorbij,
Dat ik niet aan je denk,

Woorden schieten me soms tekort,
Daden durf ik niet meer uit te voeren,
Diep vanbinnen ben je alles wat ik wil,
Diegene waar ik zolang op heb gewacht…

De tijd van vroeger was heel mooi,
Maar er ontbraken zoveel dingen,
We staan nu zoveel verder dan toen,
Alleen ontbreekt nu het belangrijkste begrip.

De liefde bij jou is er niet meer,
Je hebt je hartje aan iemand anders toevertrouwd,
En ik merk hoe diep je van haar houdt…

Het doet pijn jullie samen te zien,
Te weten dat je in elkaars armen ligt,
Elkaar kussend alsof er geen einde aankomt,
En wetend dat ik het niet meer kan…

Ik keek zo machteloos toe naar jullie,
Dat de stoppen even doorsloegen,
En niemand die me helpen kon,
Alleen men verstand maar dat was er niet…

Nu ondervind ik weer de pijn,
De pijn van een stomme klop,
Een klop uit machteloosheid,
Om de liefde die ik voel als ik jou zie…

Je bent zo gegroeid,
Je bent nog mooier geworden dan je al was,
Kon ik maar weer even stralen met je,
En de wereld laten zien dat ik van je hield…

Mijn hoop zal er altijd blijven,
Ookal lijkt alles zo zinloos,
Maar ik blijf in ons sprookje geloven,
Ookal heb ik soms veel pijn, mijn liefde voor jou…
Maakt me soms heel gelukkig…