Ik loop door een lege donkere straat
niemand te zien, niemand te horen
behalve mijn voetstappen
die stap voor stap vooruit gaan
ik weet niet waar ik heen loop
ik weet geen reden waarom ik daar loop
maar ik loop daar met een doel
en vast besloten het te bereiken
ik zie een wit stipje daar precies voor mij
het twikkelt alsof het mij de weg wilt wijzen
ik ren door een lege donkere straat
niemand te zien niemand te horen
behalve het witte twinkelende stipje
en mijn voetstappen die stap voor stap
steeds sneller beginnen te lopen
Ik kan er niet bij, ik kan hem niet pakken
toch blijf ik het volgen
wat het is weet ik niet
wat het daar doet weet ik ook niet
iets in mij zegt dat ik hem moet volgen

tot ...

het verdwenen is
het is weg, nergens te bekennen
ik kijk om me heen nergens een wit stipje
alleen een lantarenpaal die aan en uit knippert
zou dat het stipje zijn die ik zag ?
ik loop verder op hoop het stipje weer te zien
ik kijk recht voor me maar zie geen stipje
Ik loop door een lege donkere straat
niemand te zien niemand te horen
behalve mijn voetstappen
die weer stap voor stap vooruit gaan.
op zoek naar het stipje
dat mij het einde zal wijzen.