IK KIJK ALTIJD NAAR BOVEN
ik kijk altijd naar boven
ik kijk altijd naar boven
al in mijn wieg
zag ik heel hoog je ogen
mijn eerste stappen
aan jouw hand, voeten
die mijn vrijheid kozen
ik wilde dat mijn bomen
hoger zouden reiken
dan mijn dromen
de horizon nooit ver genoeg
ontdekking is ontplooiing
bloemen ter verstrooiing
altijd kijken we omhoog
voor liefde en verlichting
is dat ons aangeleerd?
of een genetische verplichting
het allerhoogst is Hij
de laatste trap van deze lichting.
wil melker
10/12/2001
Reacties op dit gedicht
| lejaeghere rudi: | Dinsdag, december 11, 2001 12:27 |
| Mooi gedicht, Wil. Het is maar de vraag of de laatste trap werkelijk de laatste is of een nieuwe aftrap voor een match in 'hogere' divisie! Groeten, Rudi | |
| Albrecht Paul: | Dinsdag, december 11, 2001 11:32 |
| 'van deze lichting' - bof. Lijkt op een stoplap. Wat met dit: 'de laatste trap - dezelfde richting'? Die trap (die op raketten zal slaan) doet me iets teveel aan voetballen denken. Verder is je vondst rond 'al het goede komt van boven' heel fijnzinnig verwoord. |
|
| elly : | Dinsdag, december 11, 2001 10:53 |
| Hoog in de hemelboog... sterren,maan en zon. Vinden we daarboven de kern van het leven...de plek waar het voor ons allen begon? Een mooi doordacht gedicht Wil. Liefs Elly xxx |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 11 december 2001 | ||
| Thema's: | ||