johannesbos deel 2

Waarom zit ik nu hier weer,

ik doe en kan het niet meer.

Waarom laat ik iedereen maar stikken,

ik snap dat andere dat niet pikken.

Want ik hoor er voor andere te zijn,

want dat is voor een ander heel fijn.

Nu zit ik hier maar,

wanneer ben ik toch klaar.

Ik moet waarschijnlijk langer hier zijn,

als ik er al aan denk doet het me pijn.

Ik heb zelfs weinig zin om te dichten,

en dat komt ook door al die vreemde en treurige gezichten.

Ik ga zo naar bed toe,

ik moet toegeven ik ben erg moe.

Het is nu half 1 dus,

en het is al een hele zware klus.

Ik haat dit leventje gewoon,

en ik weet dit alles is mijn vediende loon.

Ik ga maar weer,

ik kan het nu gewoon niet meer.

Geschreven door

tulpje

Reacties op dit gedicht

tulpje vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

Cheeke:	Dinsdag, juni 20, 2006 13:50
Volhouden lieverd Je komt er zeker stap voor stap dag per dag maar wees niet te ongeduldig... Liefs, prutske

Over dit gedicht

Auteur: tulpje
Gecontroleerd door: Sunflower
Gepubliceerd op: 20 juni 2006
Thema's: [IK] [Angst] [Verdriet]