geen inspiratie meer
Nergens staat het geschreven
je kan het niet in mijn ogen lezen
maar de pijn is intens te voelen
waarom moet ik eenzaam wezen
Geen hand die me liefdevol raakt
kwetsbaar laat ik tranen stromen
geen schouder waar ik mijn hoofd tegen vlei
en stil mijn gevoel enkel met dromen
De minuten lopen te langzaam
dagen die slopend voorbij gaan
zelfs een hoopvol verlangen
komt in mijn hart niet meer aan
sorry maar ook de inspiratie is een beetje weg, mijn pen droogt op
Reacties op dit gedicht
| Will Hanssen: | Woensdag, juni 21, 2006 16:24 |
| Heel mooi je gevoel getoond Remie en die inspiratie komt wel weer terug, echt waar. Doe rustig aan hé? Liefs, Will |
|
| john pol: | Woensdag, juni 21, 2006 15:30 |
| Remie, in de woestijn waar het droog is, is ook de oase. Zo is ons leven zo af en toe ook, dor, droog als een woestijn, maar dan in de verte zie je weer de luchtspiegeling van een oase, dan weet je, nog even beproefing en dan zie ik mijn oase van rust.. |
|
| Aquarel: | Woensdag, juni 21, 2006 13:06 |
| Oh, zo eenzaam en leeg... Je bent alleen met velen hoor. Knufje van Aquarel |
|
| m@rcel: | Woensdag, juni 21, 2006 12:38 |
| prachtig mooi verwoord en geschreven Remie soms zijn er van die tijden dan willen woorden blijkbaar niet komen... Knuff/liefs m@rcel |
|
| mums: | Woensdag, juni 21, 2006 11:29 |
| je gevoel is zo herkenbaar. Hopenlijk komt gauw de dag, dat je weer kunt genieten van al het mooie om je heen en die arm komt naar jou toe , als je stopt met zoeken. liefs mums |
|
| elze: | Woensdag, juni 21, 2006 11:14 |
| droef,,maar geef de hoop nooit op... laifs,,elze,,doekeltje |
|
| L!@: | Woensdag, juni 21, 2006 10:54 |
| dat denk ik ook wel eens..en dan plof.. knallen de regels weer op papier.. doekel... | |
| Cornelia.dvw: | Woensdag, juni 21, 2006 10:32 |
| Alle inkt uit jouw pen droogt op. Maar jij lieve Remie leeft verder. Verdwenen inspiratie is meestal maar tijdelijk. Jouw warmte geeft genoeg invulling voor het leven.. Groet, Cornelia |
|
| hiljaa: | Woensdag, juni 21, 2006 10:08 |
| mooi geen inspiratiegedicht hoor! knufliefs--hiljaa-- |
|
| Marjolein.: | Woensdag, juni 21, 2006 09:00 |
Die inspiratie komt wel weer. :) Afwachten maar. Liefs, |
|
| Raira (Ria): | Woensdag, juni 21, 2006 08:50 |
| in die eenzaamheid moet je eerst jezelf weer tegenkomen laat je niet ontmoedigen het pad met alle gelukjes ligt open nu nog plukken liefs Ria |
|
| Anneke van Dijk-Ploeg: | Woensdag, juni 21, 2006 08:44 |
| eenzaamheid is een levensles; belangrijk is het je weer te verbinden met het universum, de geestelijke wereld: de engelen en geleidegeesten; door deze verbinding valt je eenzaamheid weg en er komt allesomvattende Liefde voor in de plaats. liefs, namasté, Anneke |
|
| sunset: | Woensdag, juni 21, 2006 08:38 |
| Ach lieve remie, kom maar even lekker hier. En zwijg. Want ook dat mag. Liefs en warme knuf, sunset |
|
| Reiger: | Woensdag, juni 21, 2006 07:36 |
| Ik ken dat.... Toch heb je weer een mooie neergezet....alhoewel hij wel triest is |
|
| Artifex: | Woensdag, juni 21, 2006 07:29 |
| Die inspiratie komt wel weer, zodra je met je tent erop uittrekt. Neem dus pen en papier mee! ;) Liefs, Artifex. |
|
| H.J.: | Woensdag, juni 21, 2006 07:12 |
| Geloof er niets van remie, ja op dit moment misschien. Jouw zintuigen staan dermate scherp afgesteld dat de inspiratie als vanzelfs weer komt. geloof me maar. troostknuffie H.J. |
|
| Klaes: | Woensdag, juni 21, 2006 07:09 |
| eerst maar op reis dus... groet/klaes |
|
Over dit gedicht
| Auteur: remie | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 21 juni 2006 | ||
| Thema's: | ||