Laat mijn lichaam ontdooien
Door jou armen om mij heen
Laat mijn hart ontdooien
Dat zo koud voelt als steen
Laat mijn gevoelens ontdooien
Door de woorden die je zegt
Laat mijn gedachten ontdooien
Want zoals ik het zie, is het niet echt.

Fluister je woorden in mijn oor
Laat zien wat je voor mij voelt
Maak mij los door jouw warmte
Laat mij ontdooien, enkel jij
Dat is wat ik nodig heb, nu
Leg jouw armen om mij heen
Kijk naar me, hou me vast
Maak mij los uit deze bevriezing

Zoals je stem klonk, toen die nacht
Verregende haren, verward
Je tranen, je snikken
Wat had ik nog te willen
Mijn hart bevroren,
Het jouwe gebroken
Wat moet ik zonder jou
Bevroren in deze kou..

Kou die mijn gedachten overneemt
Maar toch zie ik jouw steeds voor me
Wil me armen om jouw heen
Je troosten, maar kan het niet
De kou houdt me tegen
Me hart is te koud om jouw te verwarmen
Ik sluit me ogen en wacht
Op de warmte die mij zal verlossen

Bevroren, zo koud, en al zo lang
Tranen omdat ik het niet had verwacht
Zoek ik de warmte op in het vuur
Misschien heeft het al te lang geduurd
Ga ik niet meer ontdooien, is het niet mogelijk
Zie je nog wel iets als je in mijn ogen kijkt
Ik ben bevroren, van binnen én van buiten
Wat kan ik anders doen dan in de dekens wegkruipen en huilen..

Is er dan niemand, of ligt het aan mij
Is het de blik die in mijn ogen ligt, bevriezing
Ik laat de tranen gewoon lopen, maakt niet uit
Lig daar onder de dekens, kijkend naar het vuur
De dansende vlammen, ze verwarmen me niet
Enkel kan ik nog fluisteren, naar jouw de woorden
Dat ik je nodig had, maar jij er niet was
Ik jouw warmte nodig had, maar jij er niet was..