Niets weten...niets begrijpen
niets weten...niets begrijpen
vriendschap krijgen
en toch weer twijfelen
mezelf niet eens meer begrijpen
waar is de zonneschijn heen
die eens mijn hart verblijde
niets weten...niets begrijpen
naar iets verlangen
wat nooit komt
gekoesterde dromen vervagen
angst en onzekerheid
zit in een web gevangen
het vertrouwen in mezelf
en de mensen is weg
ik begrijp echt mezelf niet meer
Reacties op dit gedicht
| elze: | Woensdag, juni 28, 2006 10:03 |
| wees blij van elk moment en laat de zorgen vrij en geef ze aan de wind doekeltje van elze |
|
| mums: | Maandag, juni 26, 2006 21:24 |
| blijf luisteren naar je hart, komt wel wwer meid, eerst jezelf even weer vinden. liefs mums |
|
| switi lobi: | Maandag, juni 26, 2006 17:13 |
| Het komt wel weer....echt waar! Je zult hier sterker uitkomen.... Sterkte! Liefsliefs, switi lobi |
|
| Innerchild: | Maandag, juni 26, 2006 15:36 |
| Dat noemt men groeien, Zonneschijntje ... en dat doe jij nu meer dan ooit ! Echt waar ! Liefs, Innerchild |
|
| m@rcel: | Maandag, juni 26, 2006 15:31 |
| koppie op hoor!...en blijf geloven in je zelf.. Liefs m@rcel |
|
| hiljaa: | Maandag, juni 26, 2006 15:30 |
| soms is het goed niets te weten dohc niets begrijpen das wat anders hé ik zal je eenwarme knufliefs geven--hiljaa-- |
|
Over dit gedicht
| Auteur: _Lieverdje_ |  
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 26 juni 2006 | ||
| Thema's: | ||