Door jouw ogen
Door jouw ogen
wat zou ik dan zien?
Mooie velden met rozen of de hel misschien...
Door jouw ogen
wat zou er te zien zijn?
De realiteit of de mooie sprookjes, oh, zo fijn...
Ik weet wat ik zou zien door jouw ogen
geen pijn, geen verdriet,
Alleen maar een meisje dat roept horen wel maar zien doe je niet...
Ik zou nooit jou willen zijn
jou leven is zo perfect en fijn
Ik vind het erg je zo te zien,
niet nadenkend over wat er kan gebeuren...
Door jouw ogen,
zou ik elke dag treuren...
wat zou ik dan zien?
Mooie velden met rozen of de hel misschien...
Door jouw ogen
wat zou er te zien zijn?
De realiteit of de mooie sprookjes, oh, zo fijn...
Ik weet wat ik zou zien door jouw ogen
geen pijn, geen verdriet,
Alleen maar een meisje dat roept horen wel maar zien doe je niet...
Ik zou nooit jou willen zijn
jou leven is zo perfect en fijn
Ik vind het erg je zo te zien,
niet nadenkend over wat er kan gebeuren...
Door jouw ogen,
zou ik elke dag treuren...
Reacties op dit gedicht
| Paul de Bruyn: | Woensdag, juni 28, 2006 10:37 |
| Ah strofe-indeling; een stuk rustiger om te lezen ;-) De rijm is deze maal iets minder subtiel verwerkt; maar het werkt nog net niet geforceerd - wederom mijn complimenten. Wat nog anders zou kunnen; de lange zinnen, misschien opbreken in twee zinnen? "Alleen maar een meisje dat roept horen wel maar zien doe je niet" (overigens loopt die zin een beetje vreemd; maar goed, dat daargelaten) Wederom een gedicht waar veel inzit. met liefs, |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Sroka Steffi | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 26 juni 2006 | ||
| Thema's: | ||