en doe de tijd voorzichtig uit
en doe de tijd voorzichtig uit
ik kan je niet bekijken
je met niemand vergelijken
maar hoor je stem in het ruisen
van de branding in je tekst
kom mee naar zee
waar ik mezelf verliezen kan
de verte afstand wordt en
ik je namen schrijf met zand
ik kus je lippen in het zout
van samen drogen
opgetogen in het waterspel
breken de golven veel te snel
we dromen zon en kleden
ons met bruine kleuren
ik voel de spanning in je huid
en doe de tijd voorzichtig uit
ik heb je zeeën laten zien
bracht voor jou het water
in het eindeloze later
op het moegespeelde strand
we kleven zand
en zijn verbrand
kraken schelpen op het pad
duinen zijn het wuiven eindelijk zat
wil melker
27/06/2006
Reacties op dit gedicht
| H.J.: | Dinsdag, juni 27, 2006 20:52 |
| Melker, ik vind het weergaloos, H.J. |
|
| hiljaa: | Dinsdag, juni 27, 2006 14:29 |
| zomers! knufliefs--hiljaa-- |
|
| Cornelia.dvw: | Dinsdag, juni 27, 2006 08:19 |
| Waarom is het niet elke dag warm en zonnig. Zodat ik op jouw strand kan spelen met het zand en de branding van de golven kan voelen.. Liefs, Cornelia |
|
| sunset: | Dinsdag, juni 27, 2006 07:51 |
| Wohw! Ademloos jou zitten lezen vandaag. Schitterend dit wil. Liefs en heel fijne dag nog, sunset |
|
| L!@: | Dinsdag, juni 27, 2006 07:11 |
| als je verbrandt bent moet je je goed insmeren Wil...een tipje van een medefreakje .. gheghe.. :-) | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 27 juni 2006 | ||
| Thema's: | ||