Onafscheidelijk
heel stilletjes
blaas je
tederheid
in m’n hart
waarheid
verschuilt zich niet langer
achter mijn gezicht
verspreid me over je ziel
leg me zachtjes neer
als een broos pluimpje
dwarrelend naar geluk
en plots
een vrachtwagen
mijn handen zijn gevuld met onbegrip
gericht naar boven
wanhopig naar een antwoord
gelukkig
had jij je opgesloten in mijn hart
en nam je de sleutel mee
waar onze zielsrust
onafscheidelijk voortleeft
Reacties op dit gedicht
| **Amalia**: | Zondag, juli 02, 2006 01:21 |
| mooi gedicht;) je hebt nt iets gesgreven en je hebt gelijk hij is van mij maar k word egt gek :''( k ben het levu eigenlijk sat !! maja xxx amalia |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Saraï | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 27 juni 2006 | ||
| Thema's: | ||