jaren aan een stuk
enkel zwart om me heen
er helemaal alleen voor staan
niet wetend waar heen
niet weten dat er zo een mooie dingen bestaan
ik enkel en alleen met al mijn verdriet
een verhaal zo triest
de dingen die ik door maakte
die wens niemand toe
elke keer ik slapen ga
hoop ik dat het morgen beter zal zijn
dan word je s'morgens wakker
en begint alles weer eens een keer opnieuw