sneeuwvlokje
een sneeuwvlokje dwarrelend door het heelal
niemand weet waar het sneeuwvlokje eindigen zal
een sneeuwvlokje zo teer glinsterend in het zonlicht
alleen smelten is het sneeuwvlokje verplicht
zou het niet mooi zijn er eentje te zijn
zweven tussen de andere vlokjes is dat niet fijn?
smelten zonder pijn als het tijd is om te gaan
opnieuw geboren maar nu als een traan
niemand weet waar het sneeuwvlokje eindigen zal
een sneeuwvlokje zo teer glinsterend in het zonlicht
alleen smelten is het sneeuwvlokje verplicht
zou het niet mooi zijn er eentje te zijn
zweven tussen de andere vlokjes is dat niet fijn?
smelten zonder pijn als het tijd is om te gaan
opnieuw geboren maar nu als een traan
Reacties op dit gedicht
| Ton Rijkers: | Donderdag, december 13, 2001 20:58 |
| Beste Mirjam, Een hele mooie beeldspraak.Zo'n sneeuwvlok die sterft om daarna als een uiting van vreugde of verdriet te dienen.Echt poëtisch. Groetjes, Ton Rijkers |
|
| Albrecht Paul: | Donderdag, december 13, 2001 16:44 |
| Ach nou toch... waarom als een traan? Als je iets doet met 'gehuppel' dan kun je eindigen met 'druppel', bijvoorbeeld... ;-) |
|
Over dit gedicht
| Auteur: mirjam | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 13 december 2001 | ||
| Thema's: | ||