Alles
Alles,
wat veilig en geborgen leek,
gaat langzamerhand weer weg.
Mensen komen gaan,
maar waarom blijven ze niet gewoon?
Gezichten in mijn hoofd,
op mijn netvlies gebrand.
Momenten,
voor altijd opgeslagen.
Ik zal ze nooit vergeten!!
wat veilig en geborgen leek,
gaat langzamerhand weer weg.
Mensen komen gaan,
maar waarom blijven ze niet gewoon?
Gezichten in mijn hoofd,
op mijn netvlies gebrand.
Momenten,
voor altijd opgeslagen.
Ik zal ze nooit vergeten!!
Reacties op dit gedicht
| Hans Winter: | Vrijdag, december 14, 2001 02:10 |
| Sommige gezichten gaan een leven lang mee. Het jouwe wordt erdoor getekend, soms zal iemand dat zien, om niet te vergeten. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Inge | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 13 december 2001 | ||
| Thema's: | ||