ogen diepten vergezichten
ogen diepten vergezichten
ik zag je lopen
in de duinen
wandelen op strand
ogen diepten
vergezichten
je vingers lagen
in mijn hand
we raapten schelpen
langs de vloedlijn
golven zongen
een verlopen lied
je hoefde me
niets meer te zeggen
keek intens verliefd
we zijn naar
huis gelopen
vlinders wolkten
met ons mee
we hebben van
elkaar genoten
verkoeling kwam
alleen van zee
wil melker
01/07/2006
01/07/2006
Reacties op dit gedicht
| L!@: | Zondag, juli 02, 2006 22:26 |
| heerlijk die zee... schelpjes zoeken,,, zand tussen je tenen.. laifs, | |
| maria : | Zaterdag, juli 01, 2006 23:04 |
| heerlijk.... liefs, maria |
|
| nippy: | Zaterdag, juli 01, 2006 21:51 |
| heel erg mooi en liefdevol verwoord....liefs | |
| Cornelia.dvw: | Zaterdag, juli 01, 2006 18:30 |
| Verkoeling van zee brengt de liefde op een hoogtepunt. Liefs, Cornelia |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 01 juli 2006 | ||
| Thema's: | ||