Heldere zomerhemel

Met mijn lichaam in het gras

Mijn handen onder mijn hoofd

En het geluk lijkt weer vergaan

Nee de pijn is nog niet gedoofd

Mijn hart is aan stukken

Met jou toch aan mijn zij

Op zoek naar mezelf; geluk
Waar ben je; echte mij?

Naar de heldere zomerhemel
Mijn geluk over het gras verstrooid
God, wat heb ik nu een spijt

Dat ik mijn leven hebt weggegooid

Op het moment heb ik het gehad

Ik ben mijn leven meer dan moe
Oké, dan ben ik maar zwak

Ja hoor, ik geef het toe!

Maar neem me het niet kwalijk
Dat ik hier lig in de zon
Terwijl jou uitzicht word verhinderd

Omdat ik niet ergens anders liggen kon

Ben nu maar niet boos

Ik ga vanzelf weg

'En anders sta je zelf toch op'

is wat ik verontwaardigd zeg

Op het moment doet het me niks

Want ik lig hier maar alleen

En die botte reacties krijg je vanzelf

Zonder liefde om je heen

Ik lig nog steeds hier op mijn rug
Te kijken naar de helderblauwe lucht

Terwijl ik, als alleenstaander

Mijn laatste adem uitzucht..

Geschreven door

lara[17]

Reacties op dit gedicht

lara[17] vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

ScaredAngel:	Woensdag, juli 26, 2006 20:43
wauw mooi hoor dat ik deze ng nooit gelezen heb kusjes joyce hou van je

little flower:	Maandag, juli 03, 2006 19:01
je zult nooit alleen zijn... altijd zullen er mensen om je heen blijven, we zullen je steunen. -xxx- liefs,

~White.Rose~:	Maandag, juli 03, 2006 17:49
Lieverd..geweldig mooi geschreven!! Hou voor altijd van je..en zal er altijd voor je zijn kus hvj

nippy:	Maandag, juli 03, 2006 16:31
eerst dacht ik..wat leuk geschreven...tot die laatste zin...maakte het voor mij weer droef....liefs

Over dit gedicht

Auteur: lara[17]
Gecontroleerd door: Anastacia
Gepubliceerd op: 03 juli 2006
Thema's: [Geluk] [Zomer] [Dromen]