Verdwaald

Niet wetend waarheen loop ik doelloos in het rond.
Tranen vormen een spoor onzichtbaar op de grond.
Het besef dringt nu echt door me heen.
Ik ben voor de zoveelste keer weer alleen.

Pijnlijke steken door mijn hart.
Gevoelens van eenzaamheid maken mij verward.
Blauwe plekken verdwijnen wonden genezen
De pijn staat in mijn hart te lezen.

Verdwaald in een chaos van gedachten
het enige wat ik kan doen is afwachten.
De controle over mijn leven ben ik kwijt
diep van binnen voel ik spijt.

Woorden zo breekbaar als porselein
Lichamelijk en geestelijk voel ik de pijn.
De tijd heelt en geeft mij inzicht
en aan het eind van de tunnel is het licht.