chameleon
Als de nacht breekt en de nacht zijn schoonheid verliest, staar ik met open ogen naar de zon die mijn gelaat vergiet
als een beamupstraal
die me opheft
in wilde
extase
zon en maan
in yin en yan
in zen en in zijn
val je niet op tussen
die horde van mensen
maar straal je op de achtergrond
als een kraai die s'nachts waarschuwt
als er slecht weer op komst is
als wat je leest niets meer betekend
fluister dan
totdat iemand je zwart-wit tonen van
onschuld hoort in de echo van de wind
het pure
dat ik wel eens zou willen wisselen voor
alle kleuren van de regenboog
die meer kans geven op
slagen
daar men kan verbergen
in kleuren vervangen
chameleon
Reacties op dit gedicht
| MizzTeaQ: | Woensdag, juli 05, 2006 14:25 |
| En juist daarom hou ik zo van kleuren;) Mooi gevonden deze! Liefs , |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Oxygénée | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 05 juli 2006 | ||
| Thema's: | ||